....

Yokluğun duvarlarda dahi çoğaldığı bir andayım

yalnızlığın değil yalnızlığının yorgunluğu

Midye kabuklarının içinde duymak istediğim o deniz sesi gibi

olduğuna inandığım her yerdesin

bir sözde bir izde bir seste

...

Kimin gücü yetebilir artık

bendeki varlığına dokunmaya

ben böyle çoğaltıyorken seni

kim azaltabilir

.....

Kimsenin bilmediği, kimsenin gidemeyeceği

içimdeki o Beyrut'tasın

varılmayacaksın

....

NüHa

Keşmekeş

İçimize gömülerek yaşamayı öğreniyoruz hergün yakalanması mümkün olmayan tiktaklar arasında

Kimsenin bilmediği cümlelerimizle "kim ise" ye dönüştürüp benliğimizi

ölmeyi umud ediyoruz

....

yaşamak , ölmeyi seçenek kılacak kadar güçlü değil oysa

....

NüHa

"Son"Bahar'ı Beklerken...

Taze ve masum kokan parmaklarımızdı oysa

kimsenin göremediği yürek gergefinde

Aşk'ı örtünmek için durmadan dokuyan

Yağmur, umudunu kesenin bahçesine uğramazdı elbet

bundandı çiçeklerin bu mevsim

 en çok bizim ellerimizde açması

Çölde her damla bir sevdaya isabettir bilirsin

özlenen ve susatan

Şimdi ellerimize açan bu çiçekte

inancın ve umudun kokusudur duyulan

.......

NüHa

..

Bir Mutluluk Yazısıdır..

Mutluluk...

 o bilmediğimiz kaf dağının yine bilmediğimiz arkasına gizlemiştir kendini

...

Acılar ve hüzünler'in bıraktığı boşlukları tamamlamak için gösterir gülcemalini sonra yine bilinmezlere kaçıp gider

...

Tedirginlik en belirgin özelliğidir

.....

Ve akıllı kimdir diye sorulsa birgün

mutluluğu en az umandır derim...

Çünkü yalnız; ahmakların hergün mutlu olduğuna olan inancıma şahittir yaşadığım dünya

.....

Mutlumusunuz Halâ ? ...

NüHa

Kadirşinas İtaatsizlik*

Hayat çizgisinde her köşe başında ya büyüyorsun ya yeniden öğrenmek için yürümeyi..düşüyor..

İnsan büyüdüğünü sandığında düşmelere karşı en hazırlıklı olduğu zamanı yaşıyorsa

düştüğünde de büyümeye başladığı ilk anı yaşıyor öyleyse..

Ve her köşe başı turnusol kağıdı oluyor..

Ömrün beyaz sayfalarını bulandırmaya çalışanlar bir bir gösteriyor

asıl rengini

....

Unutuyorsun Ey "İnsan"

O kadarına Kadir Değilsin

....

NüHa

*ismet Özel'in kendini tanımladığı iki cümleden biri..(bknz:Waldo Sen Neden Burada Değilsin)

YolBaşı..

"Onun hayali gözün içinde daha güzeldir..Aşkının ıstırabı artıp canı azaltsın, bu daha güzeldir..

Bir ehli dil bana ne ince ne güzel bir söz söyledi: 

       Kıvrıla kıvrıla uzayıp giden yol, menzilden daha güzeldir.."

Muhammed İkbal

O konuşurken, bana defterini uzattı..

Bir yandan onu dinliyor bir yandan da bu sözü okuyordum

Son cümle bittikten sonra gözgöze geldik

....

İkimizde aynı şeyi düşünmüştük belli ki...

.....

Modern zamanın tüm boş duvarlarına yazabilseydik bu tek cümleyi

......

'Hakikat...' dedim..

arayıcılarının dilinde hep aynı anlamda farklı cümlelerle tecelli ediyor

......

                                      Çünkü ikimizde onun yol'u bize defalarca anlatışına şahit olmuştuk

Hiçbir vakit menzilden bahsetmemişti..

Ama yol bilgisi

yolun kendisi

ve

yol arkadaşı bir kez olsun dilinden düşmedi..

.....

Belki şimdi yolun tam başındaydık

Ne demişti hakikat ehli

"Evvel Refik Sümmet'tarık.".

Önce yol arkadaşı

sonra yol...

.....

Vesselam.

NüHa

İnS.aN

"Herkes=kendisi+tüm insanlık'tır..."*

Biz birbirimiziz Ey insan...

sen yoksan benim hikayem eksik

ben yoksam senin keşfin tamamlanmamış

Bir tarihim varsa sen varsın diye var

"Kun" emrine muhatap kılındığın için ayetsin gönlüme

Bu resim eksik kalır sen yoksan

Gel ki

Ben'im de gizlenen yüzün kaybolmasın

Gel

ki

Kaderimin okunmayan sayfası kalmasın

"Bir muamma olarak doğduğum bir bilmece olarak öleceğim"*

hakikati böylesine yüzüme çarpıyorken

...

NüHa

*Semra Bilici

**İsmet özel

Şiir ve Dua..

Tanrım

Kağıt yorganlarla örttük üstümüzü

Karanlığın rüzgârından koru bizi

Ellerimiz küçük ve tenhadır

Yalnızlığın yağmurundan ırak tut bizi

Tanrım

Libaslara güvenerek solmayalım

Öykümüz sade olsun bizim

Paçalarından kirlenenlerden eyleme bizi

...............................

 

Tanrım

Bugünlerde bir köşede yığılabiliriz

Bize şiir ver dua ver bize

Hem kağıttan yorganlarla örttük üstümüzü

Ne olur Tanrım

Yalnızlığın yağmurundan ırak tut bizi

Ömer Erdem

 
 
 
 

Şiir ve dua..

Kelimelerin anlamına en yakın olduğu

ve fakat bir o kadarda anlamını kendine tutunan yüreklerin diline tevarüs ettirip

kanatlandırdığı yer..

 

Şiir ve Dua

 insanın kendisine döndüğü yegane sebep...

 

Biraz

şiir ve dua gerek bu yüzden

Hakikatin anlamlılığı

 ve gerçeğin müphemliği

a'rafında sıkışan insana

 

Biraz Şiir ve Dua diliyorum Rabbim

 

En çok bize

En çok ona

En çok bana

.....

NüHa

Son-Bahar..

Sonsuz Ol...

"kendimi de koysam ayağımın altına
yine de yetişemiyorum ey aşk,
omzunun hizasına. "
(İ.Tenekeci)

Ey Sareban..

Anladık ki hayat acıları, sancıları ve savaşlarıyla hayat

gerisi acılardan arta kalan durgun zamanlar...oysa gönlümüz esas olana dönükken huzurda..

Artıklar yerini asıllara bırakmaya gebe yaşar..

mutluluklardan devşirilmiş hayatların yakamıza yakışmayacağını çoktan kabul etmişiz...

Bundandır bu telaşsız toparlanmalarımız...

Şair bir kere gelmiş bulundu!!** bizse bir kere sormuş bulunduk...

Ne o dönebildi..ne biz dönmeye güç yetirebileceğiz..

Bu dertten ölürsek bilin ki bahtiyar olacağız..

Hakikat basit...ama derin..

NüHa

*Çalan Müzik=Mohsen Namjoo(ey sareban)

**Gelmiş bulundum(bknz.edip cansever şiiri)



Milat..

"Sahi kinane acılarımızın miladı ne zamandı!

İsa'dan önce mi.. ?"

Her milat yeni acılar büyüttü Afife..

Müzik:Yasmin Levy/ven kerida

...Fe-firru İlallah

Beni varlık aleminde duyulur kılan sözlerimin, içime doğru çekilişini izlerken

ruhumu saran bu benzi soluk hüzünden ne kalır geriye..

İnsanlığı değilse de kalbimi boğacak sessizliklerimden

kelimelerine sığınıyorum Allah'ım..

NüHa

..Ne Diyorduk Afife

Gittiğin gün yazamadığım hicretin,döndüğün gün kutlu olsun Afife..
Sen dönüş yolunu çıkmazlarla ören bir hikayenin kahramanıyken, sana söylenecek tüm sözlerim anlamın kuytusuna asılı kalacaktır..

Niçin'lerini toplayıp gittiğin günden beridir ardından bakmak düştü payımıza..

Sen yalnızlığın, sen muhacirliğin, sen çilenin tozuna toprağına bulanıp, kahrın çoğunu içerinde rıza kelepçesiyle tutarken biz onu yalnızca duyan, gören ve bilendik Afife..Sense sabır gergefinde dokuyordun onları hayatına..

Şimdi bir hikayesi olan sensin..bizimse sözlerimizde yaşantımız kadar eksik sana doğru konuşurken ..

Kendinden memnun olamadın sen Afife..rahatsızlığı şiar edinmiştin nicedir gönlüne.. emin diyarlara demir atmak yüreğini içten içe burkan bir çırpınışa dönüştü sende.. sana göre değildi bu müphem duruş yakışmıyordu üzerine..ruhunun tüm kölelerine "fekku ragabe" diye haykırdığında, sarp yokuşa gözünü dikende sendin..

Biliyordun ki hakikat seni acıtıyordu ve hakikati kendine eğmeyi değil hakikate eğilmeyi seçtin..

Gittin..çünkü hicret imkanların üretildiği yerdi..

Peki imkan ne idi?

Şimdi Kapında kendi mümkünlerini gözden çıkarıp imkansızlıklara yoldaş olmuş hikayeni dinlemek için bekliyoruz Afife..Bu tenakuz hikayenin kahramanı sen ve bu kanatları kırık kelimelere tutunan,

insanlık zincirinde kendi halkasını

tamamlamak için kapıların önünde bekleyen eller
bizim..

Bir mümkünü varmı artık Afife

Niçin'lerini

unutan bize hakikate

yakın cevaplar

bulmanın bir mümkünü varmı..

Yoksa bitmeyen bir daireye asılı mı kalacak bu hikaye..

Bekliyoruz
Güneşin doğduğu yerde bekliyor Afife

...
NüHa

Bende..

"Artık boğazımda yüreğim gibi düğümlenince,

güç yetirebildiğim bir umudum kalmıyor..
Herşey kırılgan ve sahte...en az ben kadar..

Samimiyetim ve yüreğimin fısıltısı!

En çok sizi özledim.."

Açamayacağınız sözler vardır ya bazen

onu şerh ederseniz kendinizi ele vermişsiniz demektir..

işte öyle......

işte öyle...

"Herşey kırılgan ve sahte..."

*Fotoğraf: Cennetin Çocukları filmi'den 'O' sahne..

LeyaLi..

Leyali..

Yalnızlığın hüznü var arzın derin çatlaklarında

kimsesiz bulutlar eser ruhumun ıraklarında

Ey "Füsunkâr" Sevgili! kaldır bakışlarını, bakma ardına

Kılma ruhuna azab,yürek ver umuda Allah aşkına

Leyali...

Uğruna umutsuzluk alemini mutluluklar yurdu yaptığım sevgili..

Ardından gelmeyi haşmet bilip, gölgesine bastığım sevgili..

Firak vaktinden beri vuslatına müptela olduğum sevgili..

Özlüyorum Leyali..Seviyorum Leyali...Hasretim Leyali...

"..."

sanıyorum ki Şiirin gerçek tınısı hikayesinde saklıdır..
yazanın yüreği bilir onu birde o yüreğe dokunan..

Şimdi Kim duyar Füsunkâr'ın sesini

kim anlar umutsuzluğun mutluluk bestesini..

Suyun Boğulduğu Yerden*

Güneş batmamakta ısrar ediyor bugün

Sular bulanmış..denizler akıntısına set çekmiş gibi..

Rüzgar eteklerini toplamış şehrimden

Ağaçların dalları ölesiye durgun..yaprakların en yeşiline hazan vurmuş gibi

Çocuklar gökyüzünden uçurtmalarını çekmiş

Simitler susamını dökmüş..
kalemler suya batırılmış gibi..

Yolcular dönüş biletlerini yakmış..Mendillere is bulaşmış

Son trenin ardından sallanan el henüz inmiş gibi..

Güneş batmamakta ısrar ediyor bugün..

Uzaklar ne kadar uzak ..

Biri Mesafelerin payına düşmüş gibi..

NüHa

*E.Cansever=Su şiirinden ilhamla

Son-ra..

"kitaplar ve harfler ona çok iyi davranmıştı her zaman.Onlar sayfalarını ve evlerini sadece size açarlarken kendinizi yeterince ilk göz ağrısı olarak hissedebiliyordunuz..” *


Yazmak, bazen böyle avutuyor ellerimizi..
İlki oluyoruz kelimelerin
Gizlenmiş bir gökyüzüne ilk kez bakar gibi..

Sonra,

kalemlerini kaybeden çocukların ahı tutuyor

sonuna düşüyoruz kelimelerin
Hep bir sonra’ya muhtaç olduğumuz gibi

Sonra..

NüHa

Fotoğraf;Ara Güler..

*s.Eraslan,

Rengi Fatıma Olan'a..

Adı Fatıma örtüsü kırmızı gözleri çöl ...

Sevgilinin yokluğunu iliklerimize kadar hissettiğimiz,güneşin göğü aydınlatmaktan çok yakmak için doğduğu bir günde, seyre dalmışken Yesrib'i yanıma küçük bir çöl çiçeğini andıran bir kız çocuğu usulca yaklaştı..

Gözlerinde çölün barındırdığı bütün yoklukla ,kalbin ritimlerini altüst eden bir masumiyeti uzatırcasına uzattı ellerindeki incileri ..
Onu incitmemek adına baştan aşağı şefkat kesilmiş gözlerimle eğildim ve adını sordum ilk, örtüsünün rengine bandırılmış bir adı taşıdığını bile bile..
kalbimin lisanını ortadan ikiye bölen sesiyle cevap verdi;

"Fatıma"dedi..
Ekledim "Çöl gülü Fatıma"..

Sting "desert rose"u söylerken seni görse nutku tutulurdu oysa..

Yalnız oluşuna telaşlanmıştım annesini sordum..güldü fatıma..
Ben çölün cahili nereden bilirdim, Medine'nin arka sokaklarında kapılar çöle açılır ve çöl "Muhhamed'in kızıda olsan " yalnız aşılır..

Fatıma! diyebilseydim... annenden bir miras gibi sana kalan masumiyetini dünyanın bütün hazinelerini teklif etseler dahi verme..
Peygamberin Muhammed, Fatıması'na ve yeryüzündeki bütün Fatımalarına kelimeler bıraktı..bizim kelimelerimiz var tükendiğimiz yerde..yorulduysan aç avucunu..
Allah büyüktür Fatıma..

Onlar hiç bilmeyecekler gözlerinin bana sunduklarını

çölde gül açmaz sananlar nereden bilsin adını

Oysa, çöl gülün rengidir ve

sabır senin rengin

Fatıma..

Diyebilseydim...

NüHa

Fotoğraf:Küba mescidi civarı/medine

İstaNbul..

Kalbin felaketine sebep

kucaklayan koyu bir denizi

değilmisin sen

Yorgun halkın temiz gövdesine

aşkın işgalini destekleyen

senin değilmi bu eller

Günahın ve sevdanın

ihtiyacı varsa mazerete

masum değilsin sende..

NüHa

*Fotoğraf:bazı şeyler bilinmeye değil görülmeye değerdir oysa..

Üç Nokta'(IS)sız

yağmurun arabadan bir toplum yarattığı caddede

şemsiyenin sapına başını yaslamaktır

yalnızlık

NüHa