10 Ağustos 2012 Cuma

Eyvah.

Aslında güzel şeyler yazacaktım, 
şöyle denizi dalgalı,rüzgarı bol olan
akşamında güneşin batışını gören,boğazında köprüsü olan

gel gör ki ne kalem varıyor ne heves kalıyor
 bir yanda akşam yemeğinden sonra zindelik yürüyüşüne çıkan elitler
bir yanda "adalet" için yola düşmüş insan yüreklilere saldıran, yüreği 'insansızlar'*


vazgeçtim.
 ikili dünya kalbimi yordu yine





9 yorum:

  1. Yanıtlar
    1. Dua'nın da fiili ve sözlü olmak üzere ikisi bir arada olduğunda samimi olduğunu bildiğimizden bizimkisi oturduğumuz yerde konuşmaktan öte gitmiyor.

      Teveccüh etmişsin neşvünema nerede o hassas kalp nerede biz..

      Dua ile.

      Sil
    2. Bu yorum yazar tarafından silindi.

      Sil
    3. Allah razı olsun :)
      güzel dileklerinize bilmukabele..
      Sizinde bayramınız bayram olsun..

      Sil
  2. peki farkettiniz mi dünya hep yerindeydi, arş haşmetinden hiçbirşey kaybetmiyor, arz üzerinde olanlara misliyle karşılık veriyordu, yer çekimi kanunu değildi bizi yeryüzünde yaşar kılan, yere çekim kanunumuzdu, bizim kendi kanunumuz, basitliğimiz.. insan olarak bu dünyada böylesine sermest, böylesine geda kaladık..

    YanıtlaSil
  3. Yani sorumsuzca davranan bir insandı o gün diyorsunuz..
    Ve bunu farkeden de farketmeyende yine insandı.

    Rabb insan olmanın tüm gerekelerini hissettirsin demekten başka ne düşer.

    YanıtlaSil
  4. mazlumderin yürüyüşüne katılan bir arkadaşımdan duymuştum olayı. artık öfkelenmiyorum içim mi kurudu ne :)
    bu galiz tavırlar kendine yakıştırmakla ilgili olsa gerek. ne diyelim gülüp geçerken...

    YanıtlaSil
  5. Heryan karışmış yüreklerimiz gibi tuubam.
    Buralar pek tekin değil, sen uzaklarda kal :)
    yüreğine su serpsin Rahman..

    YanıtlaSil
  6. :)) eyvallah büşram .
    bil mukabele..

    YanıtlaSil

Sözün Gücüne inanmayan neden kelime-i şehadet getirir ki?..